İşin aslı teknik olarak yaşıyor sayılmam. Kürdüm, anası babası kızılbaş bir dinsizim, komünistim. Hepsinden önemlisi yaşamayı seviyorum. Yani hakkımda "vur emri" verileli çok oluyor. Bu yanıyla geç kalmış bir vasiyet.
Dolaştığım sokaklarda ölümün sevimsizliği dolaşmaya başlayalı çok olmuş. Sekiz yaşımdayken Madımak'la tanıştım ölümün sevimsiz yüzüyle. En son birkaç sokak yukarımda Nuh Köklü'nün canını aldılar. Arasını saymaya kalksam burası elvermez. Evet, baya geç kalmış vasiyetim.
Neyse, uzatmayayım.
Miras bırakacak değerli veya işe yarar çok bir şeyim yok. Biraz kitap, bir gitar, bir dizüstü bilgisayar. İhtiyacı olanlar alır.
Mümkün olursa organlarımı başkasına verin. Kalanı kadavra yapın, gider ayak bir işe yarayayım.
Son olarak cenaze talimatnamesi.
Cenazemde dede, imam, papaz konuşturmayın, yanaştırmayın.
Nâzım Hikmet'i çok severim ama n'olur Güneşi İçenlerin Türküsü şiirini okumayın. Hatta şiir okumayın.
Bir de Monty Python'dan Always Look on the Bright Side of Life çalarsanız taş maş da istemez hani.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder